Met knikkende knieën mezelf laten zien. Het echte verhaal achter deze foto…

0 142

Als ik een dikke week geleden mijn kunstwerken aan de muur van mijn eerste expositieplek hang sta ik te trillen op m’n benen. Nog snel post ik een gezellige foto samen met mijn vriendinnetjes en dan moet ik toch echt even naar buiten, frisse lucht! Want ik voel me verre van relaxed!

24059425_10155939749069717_6185570622778939143_o

Dan gaat mijn telefoon, of ik voor een groot landelijk dagblad een interview wil geven. Het gaat over m’n boek. Wat?! Wauw, terwijl ik deze informatie probeer te verwerken maken we een afspraak voor een interview en een fotoshoot, een zenuwachtig lachje verschijnt rond mijn mond als ik de telefoon ophang. ‘Tessa, kom je naar binnen’ roept de dame die de expositie organiseert naar buiten. ‘We willen je interviewen voor een online tv programma.’ de tranen staan in m’n ogen. Mijn keel knijpt helemaal dicht en met de laatste woorden die ik er nog net uit krijg vertel ik haar dat het niet gaat gebeuren vandaag. Ik kan geen woord uitbrengen zonder in huilen uit te barsten.

Shit, wat vind ik dit ingewikkeld. Natuurlijk ben ik super blij met alles wat er momenteel bijna als vanzelf lijkt te stromen. En ja het zou geweldig zijn als meer mensen mijn boek zouden lezen en mijn kunst gaan kopen. Maar het naar buiten treden raakt een diepe angst aan. Ik heb heel de week hartkloppingen, nachtmerries ’s nachts en ben mega emotioneel. Aan de andere kant voel ik een dankbaarheid waar mijn hart van over lijkt te stromen, een verbinding met alles! Wat is het toch bijzonder om te ervaren dat als je je over durft te geven, er nog zoveel meer mogelijk is dan dat wat je bedacht had. Maar die rollercoaster die dan ontstaat gaat voor mij soms nog iets te snel. En dus trap ik even op de rem, die dag geen interview voor mij.
Stapje voor stapje, dan gaat het maar wat langzamer.

Aan het einde van de week vind ik wel de moed om dat interview voor de krant te geven wat resulteert in een mooi gesprek en een artikel dat wat mij betreft ‘spot on’ is. Wat ben ik daar gelukkig mee! En daarmee lijkt het me voor deze maand wel weer even voldoende in de spotlight.

Dit vind je wellicht ook interessant

Laat een bericht achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.