Type and press Enter.

Hoe mijn ‘oude werk’ mijn nieuwe liefde werd…

Een aantal jaar geleden wist ik één ding zeker: online marketing & websites bouwen? Dat ging ik nooit meer doen! Ik wilde alleen nog maar in vrijheid leven en creëren. In de rol van kunstenares voelde ik die ruimte om in verbinding met mijzelf zo te kunnen werken. Keer op keer zei ik ‘nee’ als iemand me vroeg of ik mee wilden werken aan een online project, totdat ik een paar maanden geleden op die vraag mezelf afvroeg: zou ik websites kunnen bouwen in dezelfde vrijheid als ik nu schilderijen maak?

Tot vijf jaar geleden werkte ik nog als online marketeer. Maakte ik websites voor grote bedrijven, leidde ik online projecten, schreef ik strategische marketingplannen. En …. voelde ik me dood ongelukkig. Ik snapte er niets van. Ik was toch goed in wat ik deed? Iedereen was zo blij met wat ik opleverde, waarom was ik er dan niet gelukkig mee? Uiteindelijk besloot ik het roer radicaal om te gooien. Ik liep vast in mijn hoofd en was mega gefrustreerd. Op dat moment was er maar één ding dat ik kon voelen en dat was mijn schilderen. Daar was geen twijfel, daar was geen bedenken, daar was enkel voelen. Daar voelde ik ook voor het eerst weer mezelf. Dan kwam ik letterlijk terug in mijn lijf. Wat ik daarmee ging doen? Hoe mijn leven dan verder ging? Geen idee, ik wist alleen dat ik weer terug bij mezelf wilde komen en dat ik vanuit dat gevoel mijn leven opnieuw wilde opbouwen.

De afgelopen jaren hebben in het teken gestaan van dat proces. Ik schilderde heel veel, ontdekte nieuwe technieken en stijlen en bovenal ik kwam tot rust en vond mezelf. Ik werd weer ondernemer maar nu één die kunst maakte en bovenal puur op gevoel werkte.

Intuïtief werken

Zo nu en dan kreeg ik nog weleens de vraag of ik iemand wilde helpen met zijn website maar daar kreeg ik dan ter plekke vlekken van in mijn nek. Ik wilde niet meer terug in mijn oude werk, de stress, de verwachtingen, het gedoe van een online project,

Totdat ik enkele maanden geleden Caroline op bezoek kreeg. Vol enthousiasme vertelde ze over haar coachingspraktijk, de lezingen die ze internationaal gaf over Transformational Teaching en de mensen die ze hielp hun talenten weer te vinden. Vanaf het begin van dit gesprek voelde ik een een enorme verbinding én een sterk verlangen om haar te helpen. Ik onderdrukte die laatste gedachte, Ik ging zeker niet uitspreken wat ik nu voelde! Ik wilde dat werk niet meer doen!

Dat wegstoppen lukte me voor slechts een kleine uurtje. Toen flapte ik het eruit: “Ik voel dat ik jou wil helpen dit in de wereld te zetten.”
“Oh shit” dacht ik gelijk nadat ik het gezegd had.
Maar Caroline reageerde gelijk euforisch “Ja dat wil ik ook!”
Eén voorwaarde” zei ik er direct achteraan. “Ik wil je website kunnen maken zoals ik schilder. Zoals ik nu creëer. Dat betekent dat ik vrij moet kunnen werken, open met je moet kunnen communiceren. Eerlijkheid, echte verbinding, zodat ik kan invoelen wat er mag gebeuren. Alleen dan kan ik voor je werken. En ik heb geen idee hoe we dat gaan doen.” zei ik er lachend achteraan.
“Nou dat lijkt me een heerlijke aanpak” was haar oprechte reactie.

Voor het eerst in mijn online carrière kon ik in vrijheid creëren, voelde ik een gelijkwaardigheid tussen ons waar ik altijd naar op zoek was. Niet een opdrachtgever die me vertelde wat er gemaakt moest worden. Nee echte verbinding, een dialoog, werkelijk samenwerken, met eenzelfde doel: echt maken wat voor nu klopte, niet vanuit angst maar vanuit potentie, dat wat in lijn was met wat zij te brengen had.

Wat een eye-opener. Zo kon ik dus ook werken! De ruimte, het vertrouwen, de verbinding en bovenal plezier!

Klanten die uit het niets verschijnen

Na dit project kwam vanuit het ‘niets’ een tweede vraag. Nu ik wist hoe ik wilde werken was het een stuk gemakkelijker en voor ik het wist hielp ik deze tweede ondernemer online. Ik vond het eigenlijk nog steeds wel spannend maar wist ook dat als ik maar goed zou blijven voelen en dichtbij mijzelf zou blijven, het weleens een hele nieuwe manier van werken zou kunnen worden. Die dag schreef ik op één pagina wat ik wilde doen en noemde het FF Sparren. Mijn talent is namelijk niet websites bouwen (dat is gewoon een vaardigheid die ik beheers), mijn kracht ligt in de verbinding maken, samen met de ander iets creëren dat vertaalt wat die persoon hier komt doen.

Alsof het zo moest zijn kwam er in een tempo die me precies paste om de maand een nieuwe klant binnen. Voor mijn gevoel elke keer ‘out of the blue’, precies weer iemand die helemaal paste.
“Komen jouw klanten gewoon binnenstromen?” vroeg een vriendin laatst.
“Euh ja, heel apart, dit heb ik ook nog nooit zo meegemaakt” zei ik haar “ik volg maar gewoon en blijf zo dicht mogelijk bij mijn gevoel. Ik kan niet iedereen helpen, het moet gewoon kloppen. En het lijkt wel, hoe minder ik me ermee bemoei, des te natuurlijker het gaat en helemaal goed voelt. I’m not in control” zei ik lachend.

Aanwezigheid

Echt kunnen voelen wat de bedoeling is, in verbinding gaan met de ander vereist aanwezigheid. En die kost energie, tijd en alertheid van mijn kant.
Ik ben soms ook te moe, te afgeleid, niet in tune. Dan ga ik dus ook niet werken.
Met mijn schilderijen werkte dat de laatste jaren ook zo. Dan schilderde ik gewoon een aantal dagen niet totdat ik het weer voelde.
Zo werk ik nu ook. Ik werk voor maar één klant tegelijk, ik wil iemand de volle aandacht kunnen geven. Echt de tijd nemen, rustig zitten en als ik moe ben stoppen.
Niets te snel of gehaast, maar juist met rust en aandacht. Op die manier maak ik niet alleen het mooiste wat mogelijk is maar bovenal doe ik mezelf een enorm plezier. Zo wordt het nooit een stress klus. Krijg ik er juist energie van i.p.v. dat het me energie kost.
Iemand met een strakke deadline, die over een week live wil of al helemaal bedacht heeft wat ie wil en puur een bouwer zoekt. Die kan en wil ik dus niet helpen. Die duidelijkheid is het grootste cadeau aan mezelf en de ander.

Ik snap die 8 urige werkdag gewoon niet

Ik geloof dat dit altijd is hoe ik wilde werken. Toen ik nog op kantoor werkte heb ik zo vaak gevoeld dat 8 uur echt niet de bedoeling was. Ik kon mijn werk ten eerste gewoon in 4 uur of minder doen en daarna was ik op, niet meer geconcentreerd, zat ik de dag uit te zitten. Dat vond ik zo nutteloos. Terwijl ik geloof dat ik juist de beste en mooiste bijdrage kan leveren als ik iets met aandacht kan doen, stop als de energie op is, weer iets doe als ik voel dat er weer beweging is.

Er zijn trouwens hele onderzoeken naar gedaan: we hoeven allang niet meer zoveel te werken. We weten alleen niet hoe we dit om kunnen buigen. Dat snap ik, veranderingen zijn niet gemakkelijk. Als ik al naar mezelf kijk en zie hoe moeilijk het soms is om al je overtuigingen overboord te zetten en puur te gaan voelen wat je zelf voelt dat waar is. En dat dan in vertrouwen te volgen. Niet gemakkelijk. Maar als je durft levert het wel enorm gave resultaten op.

Zoals nu, dat ik eindelijk weer de liefde voel voor mijn ‘oude werk’. Dat ik het op zo’n manier kan doen dat het bij me past, het me energie geeft en echt een bijdrage kan leveren aan een wereld waarin ik geloof. I’m in love!

Een jaar geleden bracht ik het boek “Failliet, mooier wordt het niet.” uit. Een turbulent jaar was het gevolg, een interview in de Telegraaf en verschillende magazines. En heel veel mooie reviews, het boek kreeg van de lezers zelfs een gemiddeld cijfer van 9,1! En sinds kort is mijn boek ook via de boekhandels en Bol.com te koop. Bestel jouw exemplaar hier >>

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »